Κακή για την υγεία η ταυτόχρονη ενασχόληση με πολλές δραστηριότητες

Το «multitasking» βλάπτει, σύμφωνα με αμερικανική μελέτη.

Αν και γενικότερα η ταυτόχρονη ενασχόληση με πολλά πράγματα είναι κάτι το οποίο αντιμετωπίζεται ως ένδειξη υψηλών νοητικών ικανοτήτων, πρόσφατη έρευνα Αμερικανών επιστημόνων έδειξε ότι μάλλον το αντίθετο ισχύει.
Κατά την εν λόγω έρευνα, άνθρωποι οι οποίοι προβαίνουν σε ταυτόχρονες δραστηριότητες οι οποίες περιλαμβάνουν πληθώρα τεχνολογικών μέσων (multitasking), όπως να γράφουν μηνύματα σε κινητό ενώ παράλληλα επικοινωνούν μέσω προγραμμάτων instant messaging, παρακολουθούν βίντεο online, πληκτρολογούν κείμενα στο Word και κάνουν περιήγηση στο διαδίκτυο ταυτοχρόνως, σημειώνουν χαμηλότερες βαθμολογίες σε τεστ τα οποία απαιτούν τη μεταβίβαση της προσοχής από ένα αντικείμενο εργασίας σε ένα άλλο από ότι άτομα τα οποία δεν διαπρέπουν στο multitasking.
Η μελέτη, που διεξήχθη από ομάδα του πανεπιστημίου του Στάνφορντ, δημοσιεύτηκε στο έγκυρο επιστημονικό περιοδικό της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ. Ως ένα από τα βασικά αίτια πίσω από το φαινόμενο αυτό θεωρείται η συνεχής διατήρηση άχρηστων πληροφοριών στη βραχυπρόθεσμη μνήμη των «multitaskers», κάτι το οποίο επηρεάζει τη δυνατότητα συγκέντρωσής τους.
«Η μελέτη αυτή έρχεται να προστεθεί σε έναν αριθμό ερευνών οι οποίες υποδεικνύουν ότι τέτοιου είδους τάσεις προκαλούν προβλήματα υγείας, μειώνουν την παραγωγικότητα, ενώ οι επιπτώσεις τους μπορούν να επηρεάσουν και δραστηριότητες οι οποίες δε σχετίζονται άμεσα με το multitasking, όπως η οδήγηση» είπε ο Ντέηβιντ Γκούντμαν, γιατρός και διευθυντής του Adult AttentioDeficit Disorder Center (Μέριλαντ).
«Λαμβάνεις τέτοια πλημμύρα πληροφοριών, ώστε δεν έχεις τη δυνατότητα να 'φιλτράρεις' αυτές που χρειάζεσαι πραγματικά από αυτές που είναι ασήμαντες» συμπλήρωσε ο Γκούντμαν.
Αντίστοιχη είναι και η άποψη του Γκάρι Άστον Τζόουνς, (Ph.D.) του Πανεπιστημίου Ιατρικής της Νότιας Καρολίνα: «Στην εν λόγω μελέτη υπάρχουν κάποιες πραγματικά τρομακτικές υπόνοιες. Αν τελικά (η επίδραση του multitasking) δεν είναι αναστρέψιμη, τότε, έτσι όπως η σύγχρονη κοινωνία μας πιέζει να ασχολούμαστε ταυτόχρονα με όλο και περισσότερα αντικείμενα, ο άνθρωπος θα χάνει όλο και περισσότερο τη δυνατότητα να συγκεντρώνεται για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Ωστόσο, είναι ακόμα νωρίς για την εξαγωγή συμπερασμάτων, καθώς δεν ξέρουμε πόσο αναστρέψιμες ή θεραπεύσιμες είναι αυτές οι επιδράσεις».
Όσον αφορά το λόγο που κάποιοι άνθρωποι πραγματικά έλκονται από το multitasking, ο Άστον Τζόουνς ανέφερε ότι δεν έχει εξακριβωθεί εάν αυτό συμβαίνει επειδή ο εγκέφαλος λειτουργεί έτσι ή αν είναι το ίδιο το multitasking το οποίο προκαλεί μεταβολές στη λειτουργία του.

Πηγή: www.kathimerini.gr με πληροφορίες από CNN
http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathciv_1_26/08/2009_294014

Το μυστήριο των περιοδικών «εποχών των πάγων» στη Γη

Ευθύνονται γι' αυτό οι αλλαγές

στον άξονα του πλανήτη μας και η ηλιακή ακτινοβολία.

Οι επιστήμονες φαίνεται πως επιτέλους θέτουν ένα τέλος στην μακροχρόνια διαμάχη τους σχετικά με τον βασικό μηχανισμό που βρίσκεται πίσω από τις περιοδικές "εποχές των παγετώνων" στη Γη κατά τα τελευταία δυόμιση εκατομμύρια χρόνια. Οι αιτίες για τους πάγους που έρχονται και φεύγουν κατά περιόδους, συνδέονται τελικά με τις μικρές μεταβολές στην ηλιακή ακτινοβολία (και όχι στο διοξείδιο του άνθρακα), οι οποίες προκαλούνται από περιοδικές προβλέψιμες μεταβολές στον άξονα περιστροφής του πλανήτη μας, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα.Μια διεθνής ομάδα επιστημόνων, με επικεφαλής τον Πίτερ Κλαρκ, καθηγητή γεωεπιστημών του πολιτειακού πανεπιστημίου του Όρεγκον, σε σχετική εργασία τους στο περιοδικό "Science", συμπεραίνουν ότι οι γνωστές ταλαντεύσεις στην περιστροφή της Γης προκάλεσαν τα επίπεδα των πάγων παγκοσμίως να φθάσουν στο αποκορύφωμά τους πριν 26.000 χρόνια, να σταθεροποιηθούν επί 7.000 χρόνια και μετά να αρχίσουν να λιώνουν πριν 19.000 χρόνια, ώσπου η τελευταία εποχή των παγετώνων τερματίστηκε. Το αρχικό λιώσιμο των πάγων προκλήθηκε από την αύξηση της ηλιακής ακτινοβολίας και όχι από τις μεταβολές στο επίπεδο του διοξειδίου του άνθρακα ή στις θερμοκρασίες των ωκεανών, όπως μερικοί επιστήμονες είχαν υποστηρίξει τα τελευταία χρόνια. "Η ηλιακή ακτινοβολία ήταν η 'σκανδάλη' που πυροδότησε το λιώσιμο των πάγων, αυτό είναι πια σίγουρο", δήλωσε ο καθηγητής Πίτερ Κλαρκ. "Υπήρξαν επίσης αλλαγές στα επίπεδα του ατμοσφαιρικού διοξειδίου του άνθρακα και στην κυκλοφορία των ωκεανών, όμως αυτές συνέβησαν αργότερα και απλώς ενίσχυσαν μια διαδικασία που ήδη είχε ξεκινήσει".Τα συμπεράσματα αυτά είναι σημαντικά, σύμφωνα με τους επιστήμονες, επειδή θα επιτρέψουν στους ερευνητές την καλύτερη κατανόηση του πώς λιώνουν οι πάγοι λόγω των μεταβολών στην ηλιακή ακτινοβολία και έτσι θα βοηθήσουν τους επιστήμονες να προβλέψουν με μεγαλύτερη ακρίβεια το πώς θα αντιδράσουν οι πάγοι της Γης στο μέλλον. Οι επιστήμονες μπορούν να υπολογίσουν τις αλλαγές στον άξονα περιστροφής της Γης σε βάθος 50 εκατ. ετών στο παρελθόν. Οι αλλαγές αυτές προκαλούνται κυρίως από τη βαρυτική επίδραση των μεγαλύτερων πλανητών του ηλιακού μας συστήματος, όπως ο Δίας και ο Κρόνος, που έλκουν τη Γη με ελαφρώς διαφορετικούς τρόπους στη διάρκεια χιλιάδων ετών. Η συνδυασμένη αυτή επίδραση μπορεί να μεταβάλει τον άξονα της Γης -και άρα τον τρόπο που ο πλανήτης μας "γέρνει" προς τον ήλιο- μέχρι και δύο μοίρες στη διάρκεια μεγάλων χρονικών περιόδων. Αυτό έχει ως συνέπεια να αλλάζει ο τρόπος (η γωνία) που η ηλιακή ακτινοβολία πέφτει πάνω στον πλανήτη μας. Αυτές οι μικρές μεταβολές στην ηλιακή ακτινοβολία ήσαν αρκετές για να πυροδοτήσουν αλλεπάλληλες εποχές παγετώνων κατά τα τελευταία δυόμιση εκατομμύρια χρόνια, οι οποίες έφτασαν στο αποκορύφωμά τους κάθε περίπου 100.000 χρόνια. Κάποια στιγμή στην εποχή μας, σύμφωνα με τους επιστήμονες, η Γη θα πρέπει αργά-αργά να βγει από την μακρόχρονη περίοδο που τώρα βιώνει ανάμεσα σε δύο παγετωνικές εποχές -και η οποία έχει κρατήσει περίπου 10.000 χρόνια- και να αρχίσει ξανά να εισέρχεται σταδιακά στις συνθήκες εκείνες που τελικά θα την οδηγήσουν στην επόμενη εποχή των πάγων - εκτός και κάποιες άλλες δυνάμεις καθυστερήσουν ή και σταματήσουν αυτή τη διαδικασία.

Για την πρωτότυπη επιστημονική εργασία στη διεύθυνση: http://www.sciencemag.org/cgi/content/abstract/325/5941/710

O Δίας έσωσε τον πλανήτη μας

Η είδηση έκανε το γύρο του κόσμου: Ο Δίας λειτούργησε ως ασπίδα προστασίας για τον πλανήτη μας αφού μπήκε ανάμεσα στη Γη και έναν απειλητικό κομήτη. Οι επιστήμονες της ΝΑSA εκτιμούν πως αν ο κομήτης δε συναντούσε εμπόδια στην πορεία του μπορεί να έπεφτε πάνω στη Γη.

Ο κομήτης, που κινούνταν με ταχύτητα 60 χλμ. το δευτερόλεπτο, έπεσε στην επιφάνεια του Δία με τόση ορμή, που άνοιξε μία τρύπα ίση με τον Ειρηνικό Ωκεανό.
«Μια άγνωστη μέχρι τώρα σκοτεινή κηλίδα εμφανίστηκε ανάμεσα στα πολύχρωμα νέφη που σκεπάζουν τον πλανήτη Δία», σημειώνει η Ελένη Χατζηχρήστου, αστροφυσικός και επιστημονικός συνεργάτης του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών. «Η κηλίδα αυτή συνεχώς διαστέλλεται: σήμερα έχει διπλάσιο μέγεθος από την ευρωπαϊκή ήπειρο και συνεχίζει να μεγαλώνει. Οι πρώτοι υπολογισμοί των επιστημόνων καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για την πρόσκρουση ενός κομήτη ή αστεροειδή, μεγέθους όσο δύο γήπεδα ποδοσφαίρου. Η ισχύς της έκρηξης που προκλήθηκε ήταν χιλιάδες φορές μεγαλύτερη από εκείνη της Tunguska στη Σιβηρία πριν από 101 χρόνια ακριβώς.»
Όλα ξεκίνησαν την Κυριακή 19 Ιουλίου, όταν ο Αυστραλός ερασιτέχνης αστρονόμος, Anthony Wesley έστρεψε το τηλεσκόπιό του στον Δία και πρόσεξε μία νέα κηλίδα.

Το μυαλό του αμέσως πήγε στην πρόσκρουση του κομήτη Shoemaker Levy 9 το 1994, την μόνη φορά στην ιστορία που η ανθρωπότητα έγινε μάρτυρας παρόμοιου αστρονομικού γεγονότος. Αυτό είναι πραγματικά εκπληκτικό, αρκεί να αναλογιστεί κανείς πόσο σπάνιες είναι οι προσκρούσεις μικρών κοσμικών αντικειμένων σε πλανήτες.
Δεν είναι, λοιπόν, η πρώτη φορά που ο Δίας αποδεικνύεται φύλακας-άγγελος για τον πλανήτη μας. Σύμφωνα με τους επιστήμονες αυτή είναι η αποστολή του: να μας προστατεύει.

Ο Δίας μαζί με τον Κρόνο θεωρούνται οι πιο ισχυροί πλανήτες, που έχουν τη δύναμη είτε να απορροφούν τα επικίνδυνα διαστημικά αντικείμενα είτε να τα απωθούν έξω από το ηλιακό μας σύστημα.
Πριν από ακριβώς 15χρόνια το βλέμμα της παγκόσμιας κοινότητας ήταν στραμμένο στον κομήτη Shoemaker Levy 9, που προσέκρουσε στο Δία. Για την ακρίβεια δεν ήταν ένας κομήτης αλλά 21 θραύσματα αυτού του κομήτη, που έπεσαν το ένα μετά το άλλο στη διάρκεια 6 ημερών, από τις 16 έως τις 22 Ιουλίου, πάνω στην επιφάνεια του Δία.
Αυτή τη φορά η ανακάλυψη του Αυστραλού ερασιτέχνη αστρονόμου στάθηκε αφορμή τα μεγαλύτερα επίγεια και διαστημικά τηλεσκόπια να στραφούν προς τον πλανήτη Δία, απαθανατίζοντας το αποτέλεσμα της πρόσκρουσης πολλές εκατοντάδες εκατομμύρια χιλιόμετρα μακριά από την Γη. Στις 23 Ιουλίου το διαστημικό τηλεσκόπιο Hubble κατέγραψε την καθαρότερη μέχρι τώρα εικόνα της κηλίδας στα ορατά μήκη κύματος.
«Η κηλίδα αυτή αποκτά ιδιαίτερη αξία όταν συνδυαστεί με εικόνες από επίγεια τηλεσκόπια σε άλλα μήκη κύματος, και κυρίως στο υπέρυθρο», επισημαίνει η κ. Χατζηχρήστου. «Αυτό που κυρίως ενδιαφέρει τους επιστήμονες είναι η τύχη των υπολειμμάτων της πρόσκρουσης και το πώς αυτά αλληλεπιδρούν με την πυκνή και βίαιη ατμόσφαιρα του Δία».




Πηγή:

http://www.cosmo.gr/Space/246380.html

Εικόνες εξωπλανήτη μέσω «Κέπλερ»

Πέντε μήνες μετά την εκτόξευσή του σε τροχιά, με βασική αποστολή να βρει άλλους πλανήτες έξω από το ηλιακό μας σύστημα (εξωπλανήτες), που να μοιάζουν με τη Γη, το αμερικανικό διαστημικό τηλεσκόπιο «Κέπλερ» έστειλε πίσω στο κέντρο ελέγχου εντυπωσιακής ακρίβειας φωτογραφίες ενός εξωπλανήτη, σαν το Δία, σε απόσταση περίπου 1.000 ετών φωτός, όπως ανακοίνωσε η NASA, σύμφωνα με τα ξένα πρακτορεία.

Η NASA εμφανίστηκε άκρως ικανοποιημένη όχι μόνο από τις εικόνες του νεο-ανακαλυφθέντος «καυτού Δία» (με την κωδική ονομασία HAT-P-7-B), αλλά κυρίως από το πόσο καλά λειτουργεί το «Κέπλερ» (που βρίσκεται ακόμα σε φάση ρυθμίσεων των οργάνων του) και τις υποσχέσεις που φέρνει για μελλοντικές ανακαλύψεις.
Η σχετική παρουσίαση της ανακάλυψης, από τον επικεφαλής της αποστολής του «Κέπλερ» Γουίλιαμ Μπορούκι, έγινε με σχετική δημοσίευση στο περιοδικό “Science”.
Ο εξωπλανήτης, με θερμοκρασία άνω των 2.300 βαθμών Κελσίου, είχε πάντως ήδη ανακαλυφθεί και από επίγεια τηλεσκόπια, παρόλα αυτά η εκ νέου ανακάλυψή του αποτελεί την επιβεβαίωση ότι το «Κέπλερ» δουλεύει μια χαρά.
Το «Κέπλερ», που κόστισε γύρω στα 600 εκατ. δολ., θα εστιάσει την έρευνά του για εξωπλανήτες σε 4,5 εκατ. άστρα (εκ των οποίων περίπου 100.000 είναι κατ’ εξοχήν υποψήφια για εξωπλανήτες σε τροχιά γύρω τους) που βρίσκονται στην περιοχή ανάμεσα στους αστερισμούς «Κύκνος» και «Λύρα» του γαλαξία μας.
Το τηλεσκόπιο είναι εφοδιασμένο με την μεγαλύτερη κάμερα που έχει ποτέ σταλεί στο διάστημα, έχοντας μια διάταξη CCDs της τάξης των 95 megapixel, που του επιτρέπει να βλέπει πράγματα που δεν μπορούν να δουν τα επίγεια τηλεσκόπια, ούτε το «Χαμπλ».
Οι επιστήμονες της NASA εκτιμούν ότι μέχρι το 2012 θα έχουν διαμορφώσει μια εικόνα για το αν υπάρχουν πολλοί πλανήτες σαν τη Γη στο γαλαξία μας ή τελικά είμαστε μόνοι μας.

Πηγή:

http://www.enet.gr/?i=news.el.episthmh-texnologia&id=71020

Καλά φυλαγμένο το μυστικό των μεγαλίθων στα νησιά του Πάσχα

Αναπάντητα από τους επιστήμονες μένουν μέχρι σήμερα τα ερωτήματα για την προέλευση των πρωτόγονων και γιγάντιων διαστάσεων πετρών.

«Μενίρ, κρόμλεχ»... Άγνωστες λέξεις, όχι όμως για όσους έχουν «μυηθεί» σε προβληματισμούς που απασχολούν ερευνητές από την αρχαιότητα, για ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια του πλανήτη, τους διάφορους σχηματισμούς μεγαλίθων, ανά την υφήλιο.
Ποιος, πότε και πώς «έσπειρε» τις πελώριες πέτρες σε όλα τα άκρα της οικουμένης; Είναι, άραγε, κάποια άγνωστη ράτσα γιγάντων ή … εξωγήινοι, οι «πρωτομάστορες» των πελώριων πέτρινων κατασκευασμάτων, τα οποία όσοι συναντούν μένουν εμβρόντητοι;
Από το νησί του Πάσχα στον Ειρηνικό Ωκεανό μέχρι τους μυστηριώδεις σχηματισμούς στο Στόουνχεντζ της Βρετανίας και τους πολυάριθμους μεγάλιθους σε χώρες των Βαλκανίων, οι ερευνητές προσπαθούν να δώσουν απαντήσεις στα εκατοντάδες ερωτήματα για την προέλευση τους.
Αφετηρία της σύγχρονης επιστημονικής έρευνας θεωρείται η περιγραφή των γιγαντιαίων στενόμακρων όρθιων πετρών (μενίρ), τα οποία οι ερευνητές συναντούσαν το 19ο αιώνα στη Γαλλία.
Η σχετική διεθνής επιστημονική διάσκεψη στη Σόφια δεν κατάφερε να αποκαλύψει τα αιώνια μυστικά των μεγαλίθων, ενώ μάλλον πρόσθεσε νέα ερωτήματα και υποθέσεις σε εκείνα που προϋπήρχαν.
Ανάμεσα στους εισηγητές, σε επιστημονική ημερίδα που έγινε στα γραφεία της 'Ένωσης Βούλγαρων Αρχιτεκτόνων, ήταν και ο Έλληνας ερευνητής Κώστας Μαρίτσας, ο οποίος είναι γνωστός στο βουλγαρικό κοινό από το βιβλίο του «Πολιτισμός και φυσική επιλογή», που μεταφράστηκε στη βουλγαρική γλώσσα.
Σύμφωνα με τον κ. Μαρίτσα, αρκετοί από τους μεγαλίθους δεν είναι τίποτε άλλο παρά ιδιόμορφα σκηνικά για τις ανάγκες των θρησκευτικών και άλλων τελετών προς τιμήν αρχαίων θεοτήτων, μέσω των οποίων οι μακρινοί πρόγονοί μας έθεσαν τα θεμέλια του σύγχρονου θεάτρου.
Στο ίδιο συνέδριο, η επιστήμονας Βαλερία Φολ υπενθύμισε πως ο Παυσανίας απέδιδε στους Κύκλωπες την ανέγερση των μεγαλιθικών οικοδομημάτων στις Μυκήνες και την αρχαία Τύρινθα.

Πηγή:

www. kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ - ΜΠΕ
http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathremote_1_11/04/2009_275065